Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Padaczka wieku dziecięcego − co warto wiedzieć?

Padaczka wieku dziecięcego − co warto wiedzieć?

Padaczka u dzieci to nie koniec świata. Niejednokrotnie choroba ma dobre rokowanie i dodatkowo istnieje duża szansa na ustąpienie choroby w przyszłości. W przypadku dzieci padaczka może pojawić się w konkretnym wieku i dość łatwo ją zdiagnozować, a co za tym idzie − szybko dobrać odpowiednie leczenie. Zobacz, kto może być narażony na padaczkę, jakie są jej najczęstsze przyczyny i jak wygląda jej leczenie.

Padaczka wieku dziecięcego − kogo dotyczy?

Padaczka to schorzenie układu nerwowego wynikające z nieprawidłowej czynności komórek mózgu, a objawiające się napadami padaczkowymi. Ponieważ mózg koordynuje wiele różnych funkcji organizmu, objawy padaczki u poszczególnych chorych mogą być bardzo zróżnicowane.

Padaczka może wystąpić w każdym wieku, już nawet u niemowląt, a przyczyny tej choroby są uwarunkowane genetycznie lub nabyte. Dodatkowo w niektórych rodzinach może występować dziedziczna predyspozycja do tej choroby.

W przypadku dzieci padaczka może się rozwinąć na skutek komplikacji okołoporodowych, obecności wad rozwojowych, infekcji w czasie ciąży, a także  po przebytej chorobie zapalnej, naczyniowej, metabolicznej lub po urazie głowy.

Padaczka u dzieci występuje w konkretnych przedziałach wieku dziecka, ma typowe objawy i obraz zapisu EEG. Część objawów jest na tyle charakterystyczna, że wyodrębniono różne rodzaje zespołów padaczkowych, dzięki czemu wiadomo jakiego przebiegu choroby można się spodziewać i jak najskuteczniej leczyć daną postać choroby.

lekarz

Padaczka − jak wygląda leczenie?

Wokół padaczki narosło wiele mitów i przekłamań. Padaczka nie jest chorobą psychiczną, ani umysłową. Wystąpienie pojedynczego napadu drgawek nie oznacza, że dziecko cierpi na padaczkę.

Wielu rodziców zadaje sobie i lekarzom pytanie: padaczka u dzieci – czy jest wyleczalna?

Samo leczenie padaczki jest generalnie uzależnione od tego, jakiego rodzaju napady jej towarzyszą i z jaką częstością występują.

Są padaczki, które w ogóle nie wymagają leczenia, ponieważ napady są niezwykle rzadkie – występują raz, czy dwa razy w życiu. Ale w części przypadków padaczka wiąże się z kilkudziesięcioma napadami w ciągu doby, a to znacznie zwiększa ryzyko upośledzenia umysłowego dziecka i pogarsza jego rokowania.

dziecko u lekarza

Napady padaczkowe u dzieci − jakie są ich rodzaje?

Najczęstsze zespoły padaczkowe u dzieci:

1. Padaczka Rolanda

To najczęstsza postać padaczki u dzieci. Występuje pomiędzy 4. a 13. rokiem życia. Prawie wszystkie dzieci doświadczają napadów podczas snu lub w stanie senności – napady wybudzają ze snu, dzieci odczuwają skurcz mięśni i mrowienie po jednej stronie twarzy, z nadmiernym ślinieniem się i zahamowaniem mowy, ale może też dojść do utraty przytomności i napadów uogólnionych. Rokowanie w tej postaci choroby jest bardzo dobre – napady łatwo poddają się leczeniu i mijają spontanicznie wraz z upływem lat i dorastaniem.

2. Padaczka dziecięca z napadami nieświadomości

Choroba rozpoczyna się u dzieci w wieku 4 – 12 lat. W padaczce nieświadomości wyładowania elektryczne powodują utratę świadomości, co wygląda tak, jakby dziecko na chwile traciło kontakt z otoczeniem. Zastyga w bezruchu, „zagapia się”,  jednak nie upada. Czasem widoczne są automatyzmy, jak np. ruchy żucia, mlaskanie, rozpinanie guzików. Nie obserwuje się drgawek, a dziecko po chwili „wraca” i kontynuuje przerwane przez napad zajęcie lub zabawę. Napady te mają dobre rokowanie, nierzadko ustępują w okresie dojrzewania, ale czasem też trwają do okresu dorosłości.

3. Zespół Westa

Początek  choroby ma miejsce między 3. a 9. miesiącem życia dziecka. Napady padaczkowe przypominają gwałtowne zgięcia tułowia z wydawaniem okrzyku i innych odgłosów. Do tego dołączają się zaburzenia rozwoju psychoruchowego, co oznacza np. niskie napięcie mięśniowe, trudności w samodzielnym utrzymywaniu głowy, czy siedzeniu, brak koordynacji wzrokowo-przestrzennej. Ruchy skłonów mogą być mylone z tymi, jakie dzieci wykonują często przy kolce i bólu brzucha i mogą być początkowo mylone z takimi stanami lub też uznawane przez rodziców za zwykła zabawę.

dziecko i stetoskop

4. Zespół Lennox-Gastaut

To przykład zespołu padaczkowego o ciężkim przebiegu i poważnym rokowaniu. Choroba rozpoczyna się między 3. a 5. rokiem życia. W zespole tym występuje wiele rodzajów napadów, które zwykle utrzymują się mimo leczenia. Dodatkowo sprawę pogarsza niedorozwój umysłowy oraz ruchowy, co poważnie upośledza aktywność życiową.

Magdalena Stoczyńska
Magdalena Stoczyńska, lekarz

Jestem absolwentką Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Obecnie realizuję szkolenie specjalizacyjne w zakresie neurologii w Oddziale Neurologicznym i Udarowym Szpitala św. Wincentego a Paulo w Gdyni. Moja praca jest moja pasją, a w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych pomagają mi liczne kursy, szkolenia oraz sympozja naukowe. Na co dzień dbam o dobry kontakt z pacjentem – możliwie dokładnie i jasno tłumacząc przyczyny dolegliwości oraz możliwości ich leczenia.

Poprzedni artykuł Jak wyglądało rozszerzanie diety mojej córki? Karmienie 7-miesięcznego dziecka
Następny artykuł Kiedy odstawić dziecko od piersi − a co, jeśli nie chcę?

Opublikowane komentarze dodawane są przez użytkowników w oparciu o ich własne przekonania. Dlatego nie mogą być traktowane jako porada lekarska lub dotycząca stosowania leku. W razie wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Polecane produkty

Kategorie